De lange klim na de financiële crisis van 2008 wordt wel eens de meeste gehate hausse ooit genoemd. Gehaat, want men bleef maar waarschuwen dat de financieel-economische ellende nog niet voorbij was: ‘De beurzen zullen nog terugvallen. Er is weer een crash op komst’ of nog: ‘Het financiële systeem is rot!’. Het werd jarenlang, tot tien jaar toe herhaald met als gevolg dat heel veel mensen één van de langste hausses ooit misten.

Leger commentatoren

Ondertussen heeft de geschiedenis zich herhaald, als een film die fastforward werd doorgespoeld. Het bliksemsnelle beursherstel van de coronacrash, met een stijging van 40% tot 50% in amper een paar maanden tijd, mag de titel van ‘meest gehate klim’ overnemen. Opnieuw was (en is) er een legertje van commentatoren die elkaar overtroeven: ‘Erger dan we ooit hebben gezien. De ellende is pas begonnen. De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. We zullen nooit meer …’.

De schade is weer aangericht: eens te meer hebben veel argeloze spaarders en beleggers de mooiste koopkansen aan zich laten voorbijgaan.

Doof voor korte termijn, luister naar lange termijn

Dat is een moeilijk aspect aan beleggen: je moet luisteren naar de markt (waar gaat de beurs op lange termijn naartoe?) maar de (schijn)bewegingen (meestal korte termijn) moet je negeren. En de beurscommentaren? Voor de meeste geldt: ‘negeren’. Vele commentaren komen van mensen die zelf niet beleggen. Ze doen meestal het omgekeerde van wat hoort: ze zien de schijnbewegingen op korte termijn en zijn doof voor de langetermijnrichting (de collectieve wijsheid van de beleggers). Daarom zien ze de beurs als een zotte kermis of als een casino. Zoals de meeste mensen die nog geen voet op de beurs hebben gezet.

Je moet bijvoorbeeld weten dat de meeste beurshandel afkomstig is van professionelen die ‘beleggen’ op basis van algoritmes en computerhandel: zij hebben lak aan waar de beurs op termijn naartoe gaat, ze streven naar vele kleine winsten die hun vele kleine verliezen compenseren.

Mede daardoor lijkt de beurs op een kermis. In de laatste week van mei won de Bel20 8,2% en in de eerste week van juni 10,5%. Dat lijkt gek. Maar je kan het niet los zien van de enorme val voordien: 43% lager op een viertal weken tijd.

Allemaal overdreven inderdaad: al die bewegingen zijn ruis en lawaai als je ze isoleert van de rest. Negeer het! Wat doe je dan best wel? Constateer dat de Bel20 vandaag (vrijdag 12 juni) nog 21,5% onder het hoogste niveau van februari noteert, vlak voordat de coronacrisis losbrak. Om dat niveau opnieuw te bereiken, moet de Brusselse index nog altijd 27,5% klimmen.

Tegen november noteren we 20% hoger

Bank of America voorspelt dat de Europese beurzen tegen november 20% hoger zullen staan dan vandaag. Dat lijkt geen slag in het water. Na die klim zouden de Europese aandelen tegen een koers-winstverhouding van 18,5 noteren. Toegegeven, de winstprognoses lijken verraderlijk, maar die waardering komt neer op een winstrendement van 5,4% (1 : 18,5 = 5,4%). Versus een rente van nul procent lijkt dat wel een mooie vergoeding voor al die schommelingen. Zo sloeg de schrik beleggers donderdag weer om het hart. De Dow Jones en de S&P500 doken op die dag respectievelijk net geen 7% en 6% lager. Dat de beurzen nu aan een pauze of zelfs terugval toe zijn is niet meer dan normaal en zelfs gezond. Maar ze hoeven helemaal niet volledig terug naar af te gaan.

Trek u dus maar niets aan van die extreme dagbewegingen. Meer dan de helft van de beurshandel is afkomstig van partijen die louter op korte termijn handelen, zoals flitshandelaars en allerlei computergestuurde handel.

Beurzen herstellen als de recessie nog bezig is

De coronacrash ging extreem snel en het herstel was zo mogelijk nog uitzonderlijker. Fundamenteel heeft dat te maken met de aard van de crisis: plots en diep. En hoe vaak het ook benadrukt wordt dat het herstel nog lang zal duren, de eerste beweging hoger op de beurs is ook extreem. En heel belangrijk om te weten: beurzen starten hun herstel altijd als de recessie nog bezig is. Zoals nu dus. Sterker nog: dan klimmen de koersen dus het meest.

Daar is, naast het fundamentele, ook nog een technische verklaring voor: short-selling. Dat gebeurt door (veelal professionele) beleggers die zwakke aandelen verkopen met de bedoeling ze terug te kopen als ze nog verder zijn gezakt. Het verschil is hun winst. Het enige probleem: ze moeten die aandelen eerder vroeg dan laat terugkopen. Short-selling of kortweg shorten is moeilijker en gevaarlijker dan gewoon beleggen want als de aandelen klimmen, kan het verlies voor een shorter oneindig oplopen. Een aandeel kan immers veel meer stijgen dan dalen.

Daarom gaat men vooral short als de beurzen globaal crashen. Dan dalen de koersen snel en hard en kan een shorter veel geld verdienen. Maar als de koersen fors herstellen, rennen alle shorters tegelijk naar de uitgang om te kopen. En dan stijgen de koersen extra hard. Velen hebben hun broek gescheurd door het enorme herstel van de voorbije maanden. Dat is een reden om te verwachten dat ze tijdens een nieuwe correctie niet het onderste uit de kan zullen durven halen en dus sneller dan anders hun positie sluiten. Dat gebeurde inderdaad heel snel: vrijdag gingen de beurzen weer hoger en dus was de inzinking van donderdag gedegradeerd tot een crash van een dag. Eentje om snel te vergeten.

Samengevat

  • Laat je niet afleiden door gekke of forse kortetermijnschommelingen op de beurs.
  • Negeer de meeste commentaren over de beurs: veelal zijn ze van mensen die er weinig van kennen.
  • Probeer te kijken waar de beurs op langere termijn naartoe gaat.
  • Ontdek zo de collectieve wijsheid van beleggers.
  • Een beursherstel start altijd als de recessie nog bezig is (zoals nu).
3 rating(s), gemiddelde: 4.7.