Spaarvarken in Amerika

Dag 1: 25 juli 2026

Twee jaar na mijn eerste bezoek aan de VS gaan we nog eens die richting uit. Dit keer niet naar Los Angeles en de westkust, maar naar New York en de oostkust en niet met de familie, maar wel met enkele kameraden met wie we in 1986 ‘afgestudeerd’ zijn aan het college. We bezoeken er een collega die na zijn studies naar de VS trok om er Belgische voedingsbedrijven te helpen bij de export van hun lekkernijen.

Newark is niet New York

Dacht ik dat ik naar New York vloog, blijken wij Newark als bestemming te hebben. Dat blijkt zelfs niet eens in de staat New York te liggen, wel in New Jersey. Wanneer we zaterdagmiddag met 1 uur vertraging vertrekken in Zaventem, is het nog 8 uur vliegen vooraleer de goedgevulde ‘dreamliner’ landt op Newark Liberty Airport. United Airlines heeft ons goed bediend, zelfs met een ‘basic economy’ ticket. Je mag dan enkel handbagage aan bood nemen (twee stuks). Dat is meer dan voldoende voor tien dagen Amerika en eten, drank, snacks en films zijn bijna à volonté.

In Zaventem ben ik zelfs voor het eerst ooit in de lounge geweest. Da’s een cadeau van Revolut. Een paar dagen voor de trip stuurden ze me een promo om mijn goedkope abonnement te ruilen voor het duurste, maar wel met korting gedurende drie maanden en de mogelijkheid om steeds op te zeggen of weer de downgraden. En dus kan ik gratis in de lounges op zowat alle luchthavens in de wereld (drank en food à volonté), heb ik tot 5 gigabyte data/roaming per maand (veel meer dan ik ooit gebruik) en krijg ik abonnementen die volgens Revolut tot 4.000 euro per jaar waard zijn als ik die allemaal uitzonderlijk zou nemen.

Vanop de luchthaven van Newark heb je een goed zicht op de skyline van New York. Na een uur en een kwartier aanschuiven mogen we het land in. Het wachten duurde veel minder lang dan twee jaar geleden, toen we nog uren moesten aanschuiven voor we Los Angeles mochten gaan verkennen.

New Hope

Van Newark, New Jersey, rijden we naar New Hope in Pennsylvania. Onze oud-medeleerling Michaël voert ons naar het hotel en 1 medereiziger – ben ik toch wel die gelukkige – mag logeren in zijn mooie, typisch Amerikaanse woonst. Voor alle duidelijkheid: ik sponsor wel mee en betaal dus ook eenzelfde bedrag voor mijn kamer. We genieten met ons vijven op het terras van het huis in New Hope van de Amerikaanse tuin en de verhalen over het leven van een consultant-importeur van voeding Made in Belgium. Niet alleen Made in Belgium, trouwens. Michaël vertelt ons over een deal van een miljoen flesjes Italiaans bronwater (75cl), 60 containers die hij heeft helpen regelen. Schabwaarde: 2,7 miljoen dollar.

Er is veel te veel homemade lasagne. Rond 21u00 plaatselijke tijd (het is dan 3u00 Belgische tijd) zijn we nogal moe. We zijn al even wakker want hadden om 5u58 de trein richting Zaventem genomen. Ik ga slapen, de collega’s pikken nog een concert mee in hun hotel.

Wist je dat… er nog een Spaarvarken mee op reis is? We zijn dus met twee. En ook toeval: in de ouderlijke woonst van Michaël, in België, woont nu een Spaarvarken met haar gezin